اگر مجسمهء امام ساخته شود ، چنان كه براى باقى و زنده داشتن قهرمانان و مفاخر تاريخى و الهام گرفتن از آنان مجسمه مىسازند ، اين خود راهزنى در حريم توحيد و حق‌پرستى و معنا را زير جسم پنهان داشتن و به صورت گراييدن و به جاهليت و گمراهى برگشتن است كه ابراهيم خود براى درهم شكستن مجسمه‌هاى آن به پا خاست . بايد ساختمانى بسازد كه با تمام شؤونش خطوط بندگى نسبت به حق را به بندگان بياموزد و صورت امامت و رهبريش را نسبت به انسان‌ها براى هدايت آنان به سوى حق نشان دهد . اين ساختمان البته بايد ساختمانى باشد ساده و بىآلايش و به نام خدا و توحيد و پاك از صورت‌ها و اوهام بشرى و نمايانندهء فكر و انديشه و ابتلائات ابراهيم امام و پيشرو . و برخداست كه چنين ساختمانى را با تمام شؤونش حفظ فرمايد و تا برپا بودن نظام عالم محافظت كند كه با نماياندن صورت و نقشهء امامت آن پيشواى موحدان ، حجت بر بندگانش تمام باشد ، چنانچه كلمات را بر خود ابراهيم تمام كرد و چنين ساختمان بىآلايشى بر بسيط خاك براى ابد برپا نمىشود و خطوط عالى بندگى را نشان نمىدهد مگر به دستور و عنايت مقام بلند ربوبى باشد . [ وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ ] « 1 » . و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم . چون ابراهيم و اسماعيل حريم فكر و نفس خود را از آلودگىهاى دنياى غبارآلود آن روز و از شرك و اوهام و گناه و پليدىها پاك و بر كنار داشتند و توحيد

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 125 .